ZSZ Staszic CKU Ostroda - 1947-1958
  • 1 Zawodowy zawrót głowy
    Technik mechanik
  • 2 Zawodowy zawrót głowy
    Technik usług fryzjerskich
  • 3 Zawodowy zawrót głowy
    Technik architektury krajobrazu
  • 4 Zawodowy zawrót głowy
    Technik logistyk - możliwość wyboru specjalności wojskowej i inne koniecznie sprawdź
  • 5 A w czasie wolnym ...
    rozrywka
baner
35,10,0,50,1
25,600,60,1,2000,5000,25,800
90,150,0,50,12,30,50,1,70,12,1,50,1,1,0,5000
0,1,1,1,0,38,15,5,2,1,0,20,0,0

1947-1958

Lata 1947 - 1948

Dzięki staraniom dyrektora Pleskaczewskiego  w nowym roku szkolnym zorganizowano dwa dodatkowe kierunki nauczania: krawiecki i elektryczny. Kierunek elektryczny liczył jedną klasę pierwszą - 31 uczniów. Kierunek krawiecki liczył dwie klasy pierwsze, do których uczęszczało 77 uczniów.

Kierunek metalowy liczył dwie klasy pierwsze (47 uczniów) i dwie klasy drugie (69 uczniów). 

W związku ze zwiększeniem się ilości uczniów i klas wzrosła także liczba nauczycieli. Z dniem 1 września zatrudniono Wiktora Fabisiaka, Kazimierza Króla, Kazimierza Matuszewskiego i Wandę Witkowską, Stanisława Dębińskiego, Jadwigę Jeżynowską, Jana Zdanowskiego, Adama Gębczyńskiego.

Z dniem 2 września 1947 w budynku przy ul. Marcelego Nowotki (dziś Kardynała Stefana Wyszyńskiego) powstała równolegle Szkoła Podstawowa Nr 3. 

Uroczyste zakończenie roku szkolnego odbyło się 28 czerwca. Na uroczystość przybyli przedstawiciele Kuratorium, Starostwa, Społeczeństwa, Partii Politycznych, Organizacji Młodzieżowych, Zarządu Miejskiego, Komitetu Rodzicielskiego oraz Dyrektorzy i Nauczyciele miejscowych szkół średnich. Wręczono nagrody pieniężne i książkowe wyróżniającym się uczniom. Nagrodzono również nauczycieli z dyrektorem Pleskaczewskim na czele. Ciekawy zapis znajduje się w Kronice Szkolnej zapisany przez szkolnego kronikarza odnośnie socjalnej struktury i pochodzenia młodzieży szkolnej w końcu roku szkolnego: "Dzieci robotników - 81, chłopów - 70, pracowników umysłowych - 42, kupców - 6, innych zawodów - 13".

[tekst wg pierwszej kroniki szkoły]

Lata 1948 - 1949

Uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego nastąpiło 1 września, natomiast zajęcia szkolne rozpoczęły się dnia 6 września. Ogólna ilość oddziałów wynosiła 11, z tego klas I - 5, klas II - 4 i klas III - 2. w związku ze wzrostem liczby uczniów zaangażowano dodatkowo wykładowców: Kazimierza Kasperskiego, Janinę Pelczarską, Witolda Macha, Zbigniewa Syrewicza i Eugeniusza Feczko. 

W roku szkolnym został zorganizowany czwarty kierunek: handlowy. 

Dnia 8 października zorganizowana została i rozpoczęła zajęcia I klasa Liceum Mechanicznego dla Dorosłych. Uczęszczało do niej 36 uczniów. Na wykładowców zaangażowano Witolda Macha, Józefa Plaskaczewskiego, Romualda Antokolskiego, Władysława Feczko, Kazimierza Prejsa, Zygmunta Narwojsza. Kierownikiem i instruktorem zajęć warsztatowych został Mieczysław Szpilewski. Zajęcia w liceum mechanicznym odbywały się pięć razy w tygodniu, a w soboty odbywały się zajęcia praktyczne. Warsztaty mieściły się w piwnicy i kilku salach na parterze. W tym roku szkolnym szkoła przejęła budynek przy ulicy Pieniężnego i zaadaptowała go na internat, co ułatwiło naukę uczniom z terenu. 

Dnia 25 czerwca odbyło się uroczyste zakończenie roku szkolnego z udziałem przedstawicieli partii politycznych i społeczeństwa. Za dobre wyniki w nauce, pilność i wzorowe zachowanie szereg uczniów otrzymało nagrody po 2000 złotych. Od dnia 30 czerwca do 2 lipca odbywał się egzamin czeladniczy, do którego przystąpiło 47 absolwentów tutejszej szkoły. Egzamin złożyli wszyscy z wynikiem dobrym.

[tekst wg pierwszej kroniki szkoły]

Lata 1949 - 1950

Rozpoczęcie roku szkolnego nastąpiło 1 września o godz. 9.00. Zwiększyła się wraz z rozpoczęciem nowego roku ilość oddziałów. Było ich 13-cie. Były trzy klasy metalowe liczące 125 osób, trzy elektryczne liczące 79 osób, trzy krawieckie, w których uczyło się 79 osób, a także dwie klasy handlowe, do których uczęszczało 128 uczniów. Ze względu na to, że w budynku mieści się również Szkoła Podstawowa Nr 3, odczuwa się brak znacznej ilości sal lekcyjnych, w związku z czym część klas ma zajęcia w godzinach dziennych, a część w godzinach wieczorowych. 

Na nowych wykładowców zatrudniono Michalinę Zaleską, Alfonsa Wiśniewskiego, Jadwigę Grabowską. Również od dnia 1 września naukę rozpoczęły dwie nowe klasy Liceum Mechanicznego dla Dorosłych. Nauczycielami na tym kierunku zostali: Jan Rujawski, Witold Mach, Jan Masztaler, Klemens Kot, Bolesława Giejsztowska, Józef Pleskaczewski, Romuald Antokolski, Stanisław Sawicki. Nauka odbywa się w tych samych dniach jak w roku poprzednim, czyli zajęcia od poniedziałku do piątku, zaś w soboty zajęcia warsztatowe. Z dniem 1 września została uruchomiona pracownia elektryczna, w której zatrudniani byli uczniowie klas elektrycznych. 

W dniach 15 - 17 czerwca odbył się egzamin kwalifikacyjny dla uczniów klas trzecich. Z ogólnej liczby 80 uczniów dopuszczonych do egzaminu, 72 uczniów złożyło go z wynikiem pomyślnym. 

Uroczyste zakończenie roku szkolnego odbyło się 23 czerwca o godz. 10.00. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele Polskiego Związku Partii Robotniczych, przodownicy pracy z Zakładu Naprawczego Taboru Kolejowego, przedstawiciele Komitetu Rodzicielskiego, przewodniczący Komitetu Powitalnego ZMP. Na ogólną liczbę 311 uczniów, promowanych do klas następnych zostało 252, poprawki z dwóch przedmiotów otrzymało 38 uczniów, natomiast na rok następny zostało 21 uczniów.

Lata 1950 - 1951

Rok szkolny rozpoczął się w dniu 1 września o godz. 9.00. Na boisku szkolnym zebrana młodzież wysłuchała przemówienia radiowego Prezesa Centralnego Urzędu Szkolenia Zawodowego Janusza Zarzyckiego i Ministra Oświaty Stanisława Skrzeszewskiego. Następnie udała się do auli. Dyrektor Szkoły zaprosił do prezydium przedstawicieli PZPR, ZMP, Komitetu Rodzicielskiego, Ligi Kobiet, przodowników pracy, a następnie wygłosił przemówienie na temat: "Zadania Szkoły Zawodowej w realizacji Planu 6-letniego". 

W związku z reorganizacją szkolnictwa zawodowego w bieżącym roku szkolnym powstały pierwsze klasy 2-letniej Zasadniczej Szkoły Zawodowej. Obejmowała ona kierunki: metalowy - 2 klasy, elektryczny - 1 klasa, handlowy - 2 klasy, z ogólną liczbą uczniów 214. Klasy Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej będą prowadzone do wygaśnięcia. Ogólna liczba uczniów wynosiła 501. 

Od dnia 1 września b.r. Szkoła Zawodowa przejęła Bursę T.B.S. na internat dla Szkoły Zawodowej. W internacie zostało umieszczonych 57 uczniów tutejszej szkoły i 13 uczniów z innych szkół. Internat mieści się w budynku położonym przy ulicy Limanowskiego nr 4 [ dziś Pieniężnego] w pobliżu szkoły. 

Z dniem 15 listopada 1950 r. rozpoczęto naukę pisania na maszynie. Do nauki maszynopisania zaangażowano Janinę Wiśniewską w wymiarze ośmiu godzin tygodniowo. 

Dnia 23 czerwca odbyło się uroczyste zakończenie roku szkolnego z udziałem partii politycznych, przedstawiciela Zarządu ZMP, przedstawiciela Komitetu Rodzicielskiego. 

Największym wydarzeniem w kończącym się roku szkolnym był pierwszy w historii szkoły egzamin maturalny dla uczniów Liceum Mechanicznego. Na 21 zdających, pomyślnie egzamin dojrzałości złożyło 21 uczniów! Dyplom przodownika nauki i pracy społecznej oraz komplet cyrkli otrzymał Kazimierz Żabczyński, a uczniowie, którzy zdali egzamin z wynikiem bardzo dobrym, otrzymali nagrody książkowe.

Lata 1951 - 1952



1 września 1951 r. nastąpiło uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego. Młodzież wraz z nauczycielami wysłuchała przemówienia Prezesa CUSZ Ministra Oświaty. Zajęcia ze względu na brak sal odbywają się na dwie zmiany, tj pierwsza zmiana od godziny 8-ej, druga zmiana od godziny 15-tej. Przyjęto nowych pracowników: Maksymiliana Rudlaka, Tadeusza Jankowskiego. 

Lata 1952 - 1954

Po odejściu dyrektora Pleskaczewskiego, jego miejsce w październiku 1952 roku zajął Aleksander Siniakiewicz. Nie było natomiast kierownika warsztatów. Tymczasowo został nim Adam Gębczyński - nauczyciel zawodu elektryk. Życie szkoły zaczyna być odzwierciedleniem tego co dzieje się w kraju, polityki państwa, przejścia na drogę budowy socjalizmu. Do roku 1954 zwolniono prawie wszystkich nauczycieli zawodu. Zwolnieni zostali: Jusis, Gulbinowicz, Gębczyński, Zdanowski, Pieniążek, Woliński, Neuman, Szyłobryt. Zlikwidowany został dział elektryczny, pozostał metalowy - specjalność ślusarz maszynowy i ślusarz wagonowy. Szkoła jest w dalszym ciągu koedukacyjna. Specjalność ślusarza wagonowego zdobywają dziewczęta. Wraz z chłopcami uczęszczają do Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego, gdzie „stosunek kierownictwa do szkolenia praktycznego dziewcząt jest negatywny”. 

Lata 1954-1955

1 września 1954 r. kierownikiem warsztatów zostaje mianowany Czesław Dziawgo. Kierownikiem internatu zostaje Edmund Krzewski. Zmiany te korzystnie wpłynęły na dalszą pracę szkoły. Warsztaty w ciągu roku szkolnego 1954/1955 zostały uporządkowane. Zorganizowano biuro techniczne i księgowość. Technikiem warsztatowym został Ireneusz Ozdowski, a etat księgowej warsztatów objęła Janina Karbowska. Kierownik internatu ustala swój plan 5-letni, w którym zakłada przebudowę wewnętrzną internatu, remonty zewnętrzne, wybudowanie brakujących budynków gospodarczych, stworzenie dobrych warunków dla młodzieży zamieszkującej internat. Plan ten konsekwentnie realizuje.

Rok 1955-1957

Od września 1955 r. praca w szkole przebiega już bez większych zakłóceń i "zawirowań". W warsztatach szkolnych produkcja ma coraz wyższą jakość. Równolegle z tym idzie lepsze zaopatrzenie w narzędzia i materiał. Zapobiegliwość i obrotność Kierownika warsztatów zapewnia zbyt na produkcję warsztatową, a zadłużenia warsztatowe ulegają likwidacji. Istniejący park maszynowy składający się z kilku rozklekotanych maszyn zostaje odremontowany przez nauczycieli zawodu. Dział mechaniczny powiększa się o dwie tokarki i jedną strugarkę.  

W roku 1957 w czasie wakacji zostaje przeprowadzony remont kapitalny budynków internatu. Dokonano przeróbek wewnętrznych, uzyskano dzięki temu dużą salę jadalną mieszczącą 80 osób. 

Lata 1957-1958

We wrześniu 1957 r. pracę rozpoczęli panowie: Kazimierz Filarski i Waldemar Majewski. Następuje dalszy rozwój warsztatów, które otrzymują dwie obrabiarki. W roku 1958 następuje kolejna reorganizacja - przywrócono trzyletni cykl nauczania, a w roku kolejnym przyjęto pierwszych uczniów, którzy praktyczną naukę zawodu odbywali w ostródzkich zakładach pracy. Był to początek Zasadniczej Szkoły Zawodowej Dokształcającej, dzisiaj nazywanej Zasadniczą Szkołą Zawodową dla Młodocianych Pracowników.

[wszystkie teksty powyżej za pierwszą kroniką szkoły, zachowano oryginalny styl tamtych lat]

Copyright © 2017. ZSZ Staszic CKU Rights Reserved.


Facebook